Metasequoia glyptostroboides

De watercipres (Metasequoia glyptostroboides) is een van de meest bijzondere bomen die je kunt planten: een levend fossiel dat tot 1941 alleen als fossiel bekend was. In dat jaar ontdekte een Chinese botanicus levende exemplaren in afgelegen bergvalleien in de Chinese provincie Sichuan. Tot die tijd geloofden wetenschappers dat de soort al miljoenen jaren uitgestorven was. De herontdekking luidde een wereld-botanische sensatie in, en de soort werd snel over de hele wereld verspreid via zaad. De watercipres groeit snel en opgaand, met een brede, kegelvormige kroon en horizontaal geplaatste zijtakken. Bij volwassenheid kan hij meer dan 20 meter hoog worden. De stam is recht, krachtig en opvallend: de bast is roodbruin, gegroefd en vertoont bij oudere exemplaren een lichtgolfrend, schilderachtig karakter. De stam en de lage takkransen zijn een aantrekkelijk jaar-rondkenmerk. Het blad is zacht en geveerd — identiek van structuur aan de spar of lariks maar uniek door de tegenovergestelde plaatsing van de naaldjes op de twijgen. In het voorjaar lopen de naaldjes frisgroen uit. In de zomer zijn ze diepgroen. In de herfst kleuren ze prachtig oranje-bruin voordat ze vallen — want de watercipres is, net als de lariks, een bladverliezende conifeer. In de winter toont de boom zijn sculpturale kale silhouet en roodbruine bast. De watercipres groeit snel, is windbestendig, luchtvervuilingstolerant en overstromingstolerant — langs vijvers en in natte tuindelen is hij bijzonder toepasbaar. Volledig winterhard. Een monument voor elke tuin met voldoende ruimte.