Parrotia persica

Parrotia persica, het Perzisch ijzerhout, is afkomstig uit het noorden van Iran en Azerbeidzjan, waar het in de bossen rondom de Kaspische Zee groeit. De naam ‘ijzerhout’ verwijst naar het buitengewoon harde hout. De boom is in Europa al bijna twee eeuwen in cultuur en wordt door kenners beschouwd als een van de allerbeste vierseizoensbomen die beschikbaar zijn. De groeiwijze is breed uitspreidend, meerstammig en schilderachtig met een horizontale tot iets hangende takstructuur. De stam en oudere takken hebben een prachtige, vlekkerige bast in grijze, bruine en crèmewitte tinten die uitbladdert vergelijkbaar met een plataan, wat het wintersilhouet bijzonder fraai maakt. Het blad is ovaal, licht gerimpeld, donkergroen in de zomer en kleurt in de herfst naar een spectaculaire combinatie van rood, oranje, geel en paars op één en dezelfde boom – een van de rijkste herfstkleuren van alle Europese bomen. De bloei valt vroeg in het jaar, in februari-maart, vóór het uitlopen van het blad: kleine rode bloemen zonder bloemblaadjes zitten dicht op de takken. Ze zijn onopvallend maar bijzonder voor de vroege tijdstip. Na de bloei vormen zich kleine bruine vruchten. De groeisnelheid is matig. Bij Smits zijn exceptuele formaten beschikbaar: van 175/200 cm meerstammig tot indrukwekkende exemplaren van 700/800 cm hoogte, ook als halfstam en solitair.