Zwarte vlier

Familie: Muskuskruidfamilie

Sambucus nigra

Over Sambucus nigra

De zwarte vlier (Sambucus nigra) is een inheemse soort die van nature groeit langs bosranden, in heggen, op kapvlakten en in stikstofrijke ruderale gebieden door heel Europa. In Nederland is hij inheems en behoort hij tot de meest herkenbare inheemse struiken door zijn kenmerkende vlierlucht en zijn bijzonder rijke gebruiksgeschiedenis als geneeskrachtige en culinaire plant. Al eeuwenlang worden de bloemen verwerkt tot vlierbloesemsiroop en de bessen tot vlierbessensap en wijn. De plant groeit als een brede, meerstammige heester of kleine boom met een open, wat ruige habitus. Bij volwassenheid bereikt hij een hoogte van 3 tot 5 meter. De stam is meerstammig; de bastcork is bij oudere stengels opvallend kurk achtig en licht gegroefd, lichtgrijsbruin van kleur. De merg in de stengels is breed en wit, wat al eeuwenlang benut werd voor kleine ambachtelijke toepassingen. Het blad is geveerd samengesteld, met 5 tot 7 glanzende blaadjes per blad. In het voorjaar is het frisgroen. In de zomer is het donkergroen. In de herfst kleurt het geel. De bloei in mei en juni is het sierlijkste moment: grote, witte, platte bloemschermen van 15 tot 25 centimeter doorsnede bedekken de struik rijkelijk. De geur is zoet en kenmerkend. Na de bloei rijpen in augustus en september kleine, glanzende, zwart-paarse bessen in rijke trossen. De zwarte vlier is windbestendig en luchtvervuilingstolerant. Hij groeit op alle grondsoorten. Volledig winterhard. Ecologisch buitengewoon waardevol als bloemplant en fruitdragende heester voor insecten en vogels.

Anwendung und Standort

De zwarte vlier is toepasbaar als solitaire sierheester, in landschappelijke beplantingen, langs bosranden en in eetbare tuinen. Door zijn rijke bloei en sierlijke vruchtentrossen ook als decoratieve sierheester. Meerstammige exemplaren zijn beschikbaar. Standplaats: volle zon tot halfschaduw. Bodem: bijzonder flexibel, leem, veen, klei, kalkrijke grond en zandgrond zijn geschikt. Windbestendig en luchtvervuilingstolerant. Volledig winterhard. Aandachtspunt: de onrijpe bessen en het blad zijn licht giftig bij consumptie; rijpe bessen zijn echter eetbaar na verwerking. Regelmatig snoeien na de winter houdt de plant vitaal en compact. Geschikt voor stedelijke omgevingen.

Wissen Sie schon genau, was Sie brauchen?

Jeder Garten und jedes Begrünungsprojekt ist anders. Deshalb machen wir bei Smits Arboriculture keine Standardangebote, sondern schauen gemeinsam, was zu Ihren Wünschen, Ihrer Planung und dem Charakter des Projekts passt.

unsere Meinung

De eigenschappen hieronder tonen de ideale omstandigheden voor een Sambucus nigra. Ze helpen bij het kiezen van de juiste soort voor jouw project, maar kunnen per tuin of project licht variëren.

die Läufer

Hier finden Sie eine Liste der am häufigsten ausgewählten Produkte. Suchen Sie ein bestimmtes Produkt? Besuchen Sie Kontakt mit uns und wir helfen Ihnen gerne persönlich weiter. 

Abmessungen

Wert

Lieferform

Merkmal

Foto

Fehlt das Bild?
Post an info@smitsbv.nl

Staat de Sambucus nigra die jij zoekt er niet tussen?

Keine Sorge! Wahrscheinlich haben wir die Art, die Sie suchen, noch! Besuchen Sie Kontakt mit uns und wir helfen Ihnen gerne weiter. 

Jeder Garten und jedes Begrünungsprojekt ist anders. Deshalb machen wir bei Smits Arboriculture keine Standardangebote, sondern schauen gemeinsam, was zu Ihren Wünschen, Ihrer Planung und dem Charakter des Projekts passt.
Lassen Sie sich von unserem Park, dem Containerfeld und der Art und Weise, wie Bäume und Hecken in der Gestaltung zusammenkommen, inspirieren. Ideal, um Ideen für Ihr nächstes Projekt zu bekommen.
Entdecken Sie, wie Gärtner und Designer unsere Grünpflanzen in hochwertigen Garten- und Grünflächenprojekten einsetzen. Von Villengärten bis hin zu größeren Landschaftsprojekten.

FAQ

Veelgestelde vragen over Sambucus nigra

De zwarte vlier bloeit in mei en juni. De grote, witte, platte bloemschermen van 15 tot 25 centimeter doorsnede zijn rijkelijk aanwezig en verspreiden een zoete, kenmerkende vlierbloeseemgeur. De bloei is sierlijk en trekt massaal insecten aan. De bloemen worden al eeuwenlang gebruikt voor vlierbloesemsiroop en frisdrank.
Rijpe bessen zijn eetbaar na verwerking, maar niet rauw. Rauwe bessen bevatten sambunigrin, een stof die misselijkheid kan veroorzaken. Na koken, verhitting of fermentatie zijn de bessen geschikt voor sap, wijn, jam en vlierbessensiroop. Onrijpe groene bessen zijn altijd giftig. Ook de bloemen zijn na verwerking eetbaar.
Ja, de zwarte vlier is volledig winterhard in Nederland. Als inheemse soort verdraagt hij strenge winters goed. In de winter staat de plant kaal; de kurkachtige, gegroefd stengels zijn dan goed zichtbaar.
De zwarte vlier groeit bij volwassenheid tot 3 tot 5 meter hoog. Door regelmatig snoeien is hij kleiner en vitaler te houden. Jaarlijkse of tweejaarlijkse snoeisnoei stimuleert nieuwe, krachtige scheuten die het rijkst bloeien.
Ja, de zwarte vlier is ecologisch buitengewoon waardevol. De bloemen zijn een rijke voedselbron voor bijen, zweefvliegen en andere insecten. De bessen worden gegeten door meer dan twintig vogelsoorten. Het blad is waardplant voor diverse insecten. Weinig inheemse struiken bieden zoveel voor zoveel soorten.
De bessen rijpen in augustus en september. Ze verkleuren van groen via rood naar glanzend zwart-paars bij rijpheid. Ze hangen in rijke, sierlijke trossen neer. Rijpe bessen zijn zacht en sappig. Vogels eten ze graag; wie ze voor eigen gebruik wil verwerken, doet dit het best direct bij rijpheid.
Snoei de zwarte vlier in de vroege lente, voor de bladuitloop. Snij oudere, dikke stengels tot op de grond terug om nieuwe, krachtige scheuten te stimuleren. Een volledige terugsnoeisnoei om de twee tot drie jaar houdt de plant vitaal. Na elke snoeisnoei bloeit en draagt hij het volgend jaar het rijkst.
De zwarte vlier is bijzonder flexibel qua bodem: leem, veen, klei, kalkrijke grond en zandgrond zijn allemaal geschikt. Hij gedijt ook op stikstofrijke grond langs bosranden en akkerranden. Van de meeste inheemse struiken is hij een van de meest bodemtolerant.