Ilex meserveae

Ilex meserveae, de blauwe hulst, is een hybride hulstgroep die in de jaren 1950 door de Amerikaanse kweker Kathleen Meserve werd ontwikkeld door de winterharde Ilex rugosa te kruisen met Ilex aquifolium. Het resultaat was een groep hulsten die de sierwaarde van de gewone hulst combineert met een aanzienlijk betere winterhardheid — een eigenschap die bij de gewone hulst in strenge winters nog weleens tekortschiet. Bij Smits is Ilex meserveae leverbaar als vormboom in diverse uitvoeringen: als bolvorm van 120 tot 170 centimeter hoogte en als bijenkorfvorm van 130 tot 160 centimeter hoogte. Die vormbomen worden gesneden uit de soort zelf, zonder nadere cultivaraanduiding — een solide keuze voor wie een betrouwbare vormboom wil zonder specifieke cultivarkeuze. De groeivorm is compact en dicht, met een goed gesloten massa glanzend groen blad. De stam heeft een grijsgroene bast. Het blad is het kenmerkende hulstblad: stijf, leerachtig, glanzend en voorzien van scherpe doornen — maar met een opvallend blauwachtige glans die bij de gewone hulst ontbreekt. In alle seizoenen behoudt het blad zijn kleur: volledig wintergroen. De bloei in mei en juni bestaat uit kleine, witte bloempjes. Ilex meserveae is tweehuizig: mannelijke en vrouwelijke planten zijn gescheiden. Vrouwelijke planten dragen na de bloei helrode bessen bij aanwezigheid van een mannelijke bestiver. Als vormboom zonder specificatie van geslacht is bessenvorming afhankelijk van het individuele exemplaar en de aanwezigheid van een bestiver. De groei is langzaam tot matig, wat de vormbomen langdurig hun gedaante laat bewaren. Uitstekend snoeizaam.