Quercus ilex

De steeneik is een wintergroene eik uit het Middellandse Zeegebied die zijn naam dankt aan het harde, leerachtige blad en hout. Deze bijzondere eik combineert het robuuste karakter van eiken met de wintergroene eigenschappen van zuidelijke bomen. De groeivorm is breed-ovaal tot rond, met een korte, gedrongen stam en breed uitwaaierende kroon. Jonge bomen zijn meer kegelvormig, oudere bomen ontwikkelen een brede, vaak onregelmatige kroon. De stam is kort en gedrongen met een donkergrijze tot zwartachtige, diep geribbelde bast die lijkt op kurk. Op oudere bomen wordt de schors zeer grof met diepe groeven. De takken zijn stevig en groeien in een onregelmatig patroon, wat oudere bomen een karaktervolle verschijning geeft. Het blad is het meest opvallende kenmerk: klein, lancetvormig tot ovaal, leerachtig en glanzend donkergroen aan de bovenzijde. De onderzijde is bedekt met een grijze, viltachtige beharing. Het blad heeft vaak een getande of gave rand en is zeer stevig, bijna als leer. Het blad blijft het hele jaar aan de boom, wat de wintergroene waarde groot maakt. In het voorjaar valt het oude blad pas af wanneer het nieuwe blad verschijnt. Dit geeft een constant groen beeld. De bloei in april-mei is typisch voor eiken met hangende mannelijke katjes en kleine, onopvallende vrouwelijke bloemen. Na de bloei ontwikkelen zich kleine eikels in bekertjes, die in het tweede jaar rijpen. De eikels zijn kleiner dan bij de zomereik maar hebben hetzelfde karakteristieke bekertje. De steeneik groeit langzaam tot matig snel en bereikt in onze klimaatzones meestal 10-15 meter hoogte. In zijn natuurlijke habitat kan de boom groter worden. De boom is redelijk winterhard maar vraagt een beschutte standplaats. Door het wintergroene blad, de robuuste uitstraling en de droogtetolerantie is dit een waardevolle boom voor het geven van een mediterraan karakter aan de tuin.